Tüm Gönderiler

Elhamdülillahın Marjinal Manifestosu Seri: 7 Beni yormadı yokluk, Beni yoran Bu kadar yalanın içinden “Şükür” çıkarmak oldu. Kapını çaldım ya Rab, İçeride kim var dedin. “Ben” dedim, “Kimliğimi kaybettim ama hâlâ buradayım.” Cenneti vaat edenler çoktu, Ben yarama merhem aradım. Çünkü aç insan Ahireti düşünemez. Dervişim evet, Ama dilim sivri. Hakikat pamuk değil, Kanatır. Secde ettim, Kabul olmadı belki. Ama kalkmadım. İsyanım da bir duadır, Bunu en iyi Sen bilirsin. Neşeyi s

Elhamdülillahın Marjinal Manifestosu Seri: 6 Postu serdim kapına, Ama diz çökmek için değil. Sırtımdaki günahları Senin yüzüne vurmak için geldim. “Sabret” dediler, Ben sabrı yuttum, Kemiklerini boğazımda hissettim. İnsan kimi vakit Dayana dayana azıyor. Tespih elimde döndü, Dilime küfür dolandı; Affet ya Rab, Bu çağda edeple delinen çok oldu. Secdede alnım değil, Öfkem değdi toprağa. Toprak anladı beni, İnsan anlamadı. Nefsimi astım kapına, İbret olsun diye. Geçenler baktı,

Elhamdülillahın Marjinal Manifestosu Seri: 5 Bize sabrı öğrettiler, Ama nasıl öfkeyle taşınacağını söylemediler. Biz öğrendik. Dizlerimizden kan, Ağzımızdan dua aktı. Her şey elimizden alındı sandılar, Yanıldılar. İnat kaldı. O inat ki Tanrı’ya en yakın küstahlıktır. Kader, zincir derler, Biz kırık halkalarını boynumuza taktık. Hatıra niyetine. Zira boyun eğmek değil, Yük taşımayı seçtik. Neşeyi hafif sananlar oldu, Güldük geçtik. Bilmezler: Neşe bir silahsa Biz tetiği çoktan