Neşenin Nöbeti II

Elhamdülillahın Marjinal Manifestosu Seri: 2

Keder çöker göğsümüze bir hükümdar gibi,

Tahtı dertten, tacı suskunluktan.

Ama bilmez ki

İçimizde nöbet tutan bir neşe var,

Uyumaz, yorulmaz, rüşvet almaz.

Zaman paslı bir bıçakla oyar kaderi,

Günler kanar, geceler kabuk bağlamaz;

Lâkin bir adım atarsın karanlığa doğru

Ve karanlık geri çekilir,

Zira cesaret ışığın en eski dilidir.

Acıyı inkâr etme,

O da Hakk’ın kelâmıdır;

Her sancı bir kapı,

Her inilti bir eşiktir.

Sabreden kalp bilir:

Vuslat, en çok yaradan sızar.

Yıkıldım sandığın yerde

Kök salarsın toprağa;

Görünmez bir diriliş başlar

Kimsenin alkışlamadığı.

Âlem sessizdir o vakit,

Ama hakikat gürültüsüz yürür.

Gam bağırır,

Biz tebessümle cevap veririz.

Zira biliriz:

Neşe, korkunun diz çöktüğü yerdir.